BELESKA O PISCU

Dejan Medakovic rodjen je u Zagrebu 7. jula 1922. godine. Gimnaziju je zavrsio u Sremskim Karlovcima 1941. godine. Za vreme rata zivi kao izbeglica u Beogradu, gde je 1942. godine stupio kao asistent-volonter u tadasnji Muzej kneza Pavla (danasnji Narodni muzej). Diplomirao je na Filozofskom fakultetu u Beogradu na grupi za istoriju umetnosti. Na istom fakultetu je odbranio doktorsku disertaciju i drzao predavanja do 1982. godine, kada je otisao u penziju. Redovni je clan Srpske akademije nauka i umetnosti; bio je i njen generalni sekretar.

Pored niza studija i priloga iz struke, Medakovic je objavio i knjige: Beograd u starim gravirama, Beograd 1950; Grafika srpskih stampanih knjiga DZV–DZVII veka, Beograd 1958; Srpski slikari DZVIII–DZDZ veka, Novi Sad 1968; Putevi srpskog baroka, Beograd 1971; Tragom srpskog baroka, Novi Sad 1976; Manastir Savina, Beograd 1978; Hilandar, Beograd 1978. (kao koautor sa Dimitrijem Bogdanovicem i Vojislavom J. DJuricem); Srpska umetnost u DZVIII veku, Beograd 1980; Srpska umetnost u DZIDZ veku, Beograd 1981; Sentandreja, Beograd 1982. (sa Dinkom Davidovim); Svedocenja, Beograd 1984; Istrazivaci srpskih starina, Beograd 1985; Letopis Srba u Trstu, Beograd 1987. (sa DJordjem Milosevicem), Izabrane srpske Teme, Beograd 1996; Pisma, Beograd 1996.

Objavio je pet knjiga pesama: Motivi, Beograd 1946; Kamenovi, Beograd 1966; Umir, Beograd 1987; Niska, Krusevac 1989, i Znak na kamenu, Beograd 1994, kao i knjigu izabranih pesama Zavestanje, Sombor 1995. Pod zajednickim naslovom Efemeris objavio je pet knjiga autobiografske proze. Dobitnik je Sedmojulske nagrade za zivotno delo, austrijske Gindeldz nagrade i Herderove nagrade za 1990. godinu, Oktobarske nagrade grada Beograda za 1990. godinu, nagrade "Milos Crnjanski" i BIGZ-ove nagrade. Dobitnik je nagrade "Jakov Ignjatovic" iz Budimpeste. Godine 1994. dobio je izvanredni "Zlatni beocug" Beograda i nagradu Narodne biblioteke za najcitaniju knjigu u Srbiji. Izabran za pocasnog gradjanina Sremskih Karlovaca.